(Samuel Beckett'a ait olan ve genellikle girişimciler tarafından biraz yanlış (motivasyonel) kullanılan) ama aslında varoluşsal çabanın ve sanatın (veya hayatın) o trajik döngüsünü anlatan efsanevi edebiyat cümlesidir. İnsanlar başarısız olmaktan (rezil olmaktan) korkup denemekten vazgeçerler. Oysa yazar; hayatın zaten bir yenilgiler silsilesi ("başarısızlık") olduğunu; asıl onurun ve gelişimin, o yenilgiden korkmamak, inatla bir daha denemek ve her seferinde eskisinden biraz daha kaliteli, daha onurlu, daha "iyi bir şekilde başarısız" (yere düşmek) olmak olduğunu o karanlık ama teşvik edici dille fısıldar.