İslam dünyasının (veya ezilen Doğu toplumlarının) eğitim sistemindeki o korkunç biat (itaat) kültürünü eleştiren ilerici ve sosyolojik bir manifestodur. Ortadoğu'daki veya tarikatlardaki eğitim sistemi; bireylerin sorgulaması, icat yapması, lider ("idare eden") olması üzerine değil; hocasına, şeyhine veya devletine körü körüne itaat etmesi ("idare edilmesi") üzerine kuruludur. Yazar, sadece "emredersin" demeyi öğrenmiş, kendi aklını kullanmaktan korkan köle ruhlu ("idare edilen") nesillerin, hiçbir medeniyeti (veya İslam'ı) ileri taşıyamayacağını, sadece emperyalizmin sömürgesi olacaklarını çok net bir öngörüyle anlatır.