Kişisel gelişimin (ve Nietzschevari "üst insan" felsefesinin) en radikal, en hijyenik ve en haklı tavsiyesidir. İnsanlar fiziksel sağlıkları için zararlı yiyecekleri bırakıp diyet (perhiz) yaparlar; ancak ruhsal sağlıklarını her gün zehirleyen toksik ilişkileri kesemezler. Yazar; sürekli şikâyet eden, vizyonsuz, dedikoducu ve kişinin entelektüel veya ruhsal olarak büyümesini engelleyip onu kendi karanlıklarına ("mağaraya/cehalete") çeken o "aptal/enerji emici" dostların hayattan acımasızca kesilip atılması gerektiğini söyler. Yalnız kalma pahasına, ruhsal sağlığı (insan diyetini) korumanın gerekliliğini öğütler.