Dilbilimin etimolojik kökeni ile felsefeyi birleştiren (Muhtemelen İsmet Özel veya edebi bir kaleme ait) muazzam zekice bir aforizmadır. Yazar, sadece kan pompalayan fizyolojik bir organ olan kalbe, Türkçede neden "yürek" dendiğini sorgular. "Yürek", pasif bir et parçası değil, inandığı yolda adım atabilme, risk alabilme, korkmadan ileri gidebilme (yani "yürüme" ve eyleme geçme) cesaretidir. Gerçek bir kalbe ("yüreğe") sahip olmanın sadece hissetmekle değil, o duygunun peşinden eyleme geçmekle/yürümekle mümkün olduğunu anlatan harika bir edebi şifredir.