Bu söz, varoluşçu filozof Søren Kierkegaard’ın insan psikolojisinin ve özgür iradenin doğasına tuttuğu derinlikli bir aynadır. Kierkegaard’a göre kaygı, patolojik bir zayıflık değil, insanın önündeki sonsuz olasılıklar uçurumuna baktığında hissettiği kaçınılmaz bir baş dönmesidir. Özgürlük, bize kendi kaderimizi tayin etme gücü verirken aynı zamanda bu kararların tüm sorumluluğunu da omuzlarımıza yükler.

Bir uçurumun kenarında durduğumuzda hissettiğimiz o ürperti, sadece düşme korkusu değil, aynı zamanda atlama gücüne de sahip olduğumuzu bilmenin yarattığı sarsıcı farkındalıktır. Psikolojik açıdan kaygı, sınırların olmadığı bir dünyada yönünü bulmaya çalışan insanın içsel pusulasıdır. Dolayısıyla bu alıntı, kaygının aslında canlı olmanın, seçebilmenin ve insan olmanın en saf kanıtı olduğunu felsefi bir estetikle ortaya koyar.