Bu söz, ölümsüzlüğün biyolojik değil, entelektüel veya ahlaki bir kavram olduğunu ifade eder. İnsan bedeni toprağa karışmaya mahkumdur. Ancak insan; yazdığı bir kitap, icat ettiği bir alet, yetiştirdiği faydalı bir nesil veya toplumda yarattığı bir iyilik (kalıcı eser) sayesinde, adı yüzyıllar boyunca anılmaya devam ettikçe yaşamayı sürdürür. Gerçek ölüm, insanın adı dünyada son kez anıldığında gerçekleşir.