(Stoacı felsefenin, Epikuros'un ("Ben varken ölüm yok, ölüm varken ben yokum") veya Mevlana'nın Şeb-i Arus felsefesinin) insanın en büyük paranoyasına/karanlığına indirdiği o en rahatlatıcı ve en rasyonel kılıçtır. İnsanlar "ölüm" denilen o hiçlikten ölesiye korkarak hayatlarını zehir ederler. Oysa yazar/bilge; insanın aslında fiziksel ölüm anını ve sonrasını hiç hissetmeyeceğini (o anda zaten yok olduğunu); bu yüzden insana hayatı boyunca cehennem azabı çektiren şeyin ölümün kendisi değil, insanın beyninde uydurduğu o "korku (kaygı) illüzyonu" olduğunu o muazzam sadelikle ispatlar.