Toplumsal ilişkilere ve insan psikolojisine dair yapılmış bu acımasız ve Makyavelist tespit, "saygı" kavramının içini boşaltan o ikiyüzlülüğü deşifre eder. Çoğu insan makam sahibine, zenginlere veya kendisinden güçlü olan kişilere karşı gösterdiği o eğilip bükülmeyi "saygı" olarak adlandırır. Oysa yazar; bu davranışın temelinde gerçek bir takdir veya erdem olmadığını, sadece kişinin o güçten bir menfaat (çıkar) sağlama umuduyla veya zarar görmemek için o kişiye "katlandığını" savunur. Söz, sahte saygının aslında tamamen hesaplı bir tahammül ve sessiz bir dalkavukluk olduğunu cesurca yüzümüze vuruyor.