Bu edebi söz, şöhretin genellikle gerçek değerden çok yüzeyselliği ödüllendiren yapısına eleştirel bir bakış sunar. Şöhret nehrinde, altı boş, yapay, abartılı veya magazinel nitelikteki kişiler ya da olaylar kolayca suyun yüzeyinde kalarak görünür olurlar. Ancak derinliği olan, felsefi, kalıcı ve gerçek bir ağırlığa sahip olan eserler veya insanlar çoğu zaman bu akıntının dibinde görünmez olurlar. Popülerliğin her zaman kaliteyi yansıtmadığına dair güçlü bir tespittir.