Shakespeare'in Romeo ve Juliet'indeki o ölümsüz, felsefi ve sınır tanımayan aşk repliğidir (Juliet'in isyanı). Juliet, Romeo'ya sırf "düşman aileden" (Montague) olduğu için kavuşamamaktadır. Bu yüzden "İsimlerin (etiketlerin, unvanların, soyadların) ne önemi var?" diyerek isyan eder. Doğadaki hiçbir güzellik, insanın ona taktığı isimle var olmaz. "Gül" kelimesini yasaklayıp ona başka bir isim koysanız bile, o çiçek o eşsiz kokusunu ("özünü") yaymaya devam edecektir. Bu söz; insanların icat ettiği ırk, din, statü veya "soyadı" gibi sahte etiketlerin, insan ruhunun ve aşkın o saf ("aynı güzellikteki") özünü asla değiştiremeyeceğini anlatan muazzam bir romantik manifestodur.