Bu sosyolojik eleştiri, bireyselleşememiş kitlelerin düşünsel tembelliğini ve konformizmini hedef alıyor. Sürü psikolojisine hapsolmuş insanlar, kendi akıllarını, vicdanlarını ve süzgeçlerini kullanarak etik değerler üretmezler. Bunun yerine, içine doğdukları ailenin, kültürün veya ideolojinin onlara hazır olarak sunduğu "doğrular paketini" sorgusuz sualsiz kabul ederler. Bu durum, onları değişime kapalı, farklılıklara karşı tahammülsüz ve otoriteler tarafından kolayca manipüle edilebilir hale getirir. Yazar, gerçek ahlakın ve değerin ancak bireyin kendi zihinsel çabası ve özgür iradesiyle inşa edilebileceğini savunan keskin bir bireycilik manifestosu sunuyor.