Sürü psikolojisine (konformizme) karşı duran, bağımsızlığı ve birey olmayı yücelten bir aforizmadır. İnsan, arkadaş grupları veya toplum ("kalabalık") içinde hareket ettiğinde; farkında olmadan onların inançlarına, önyargılarına, siyasi görüşlerine veya tüketim alışkanlıklarına boyun eğer, kendi aklını kullanamaz. Sadece o kalabalıktan kopup kendi yolunu çizen, tek başına kalmaya ("yalnız yürümeye") cesaret eden insan; o toplumun gürültüsünden, dayatmalarından ve sahte doğrularından tamamen "kurtulur". Söz, gerçek özgürlüğün ve orijinal fikirlerin her zaman yalnızlıktan doğduğunu felsefi bir zarafetle savunuyor.