(Uğur Mumcu veya benzeri bir ulusalcı/Atatürkçü aydının) Türkiye'nin o trajikomik siyasi ikiyüzlülüğünü (ve psikolojik işgalini) ifşa eden çok haklı isyanıdır. Ülkede bir kişi Arapçılık yaptığında (ümmetçilik) "dindar", Kürt veya başka bir etnik milliyetçilik yaptığında "demokrat/özgürlükçü" olarak alkışlanır ve korunur. Ancak aynı ülkede, o devletin kurucu unsuru olan "Türk" kelimesini savunduğunuzda, sistem ve o sahte aydınlar sizi anında "faşist veya ırkçı" olmakla suçlayıp linç ederler. Kendi evinde paryalaşan (ezilen) bir milletin o acı paradoksunu yüzümüze çarpar.