Oscar Wilde'a atfedilen bu muazzam kışkırtıcı ve sanatçı ruhlu aforizma, değişime kapalılığı (tutarlılığı) bir erdem değil, bir zihinsel fakirlik olarak tanımlar. Toplum genellikle aynı fikirleri savunan, hiç değişmeyen, hayatı boyunca kuralların dışına çıkmayan insanları "tutarlı" ve güvenilir bularak yüceltir. Oysa yazar, yeni şeyler keşfeden, farklı düşüncelere yelken açan ve büyük eserler yaratan insanların (hayal gücü yüksek olanların) sürekli değişeceğini, çelişeceğini ve eski hallerini inkar edeceğini savunur. Değişmemek (tutarlılık), sadece aklına yeni ve çılgınca hiçbir fikir gelmeyen sığ zihinlerin ("hayal gücünden yoksun olanların") ardına saklandıkları sıkıcı bir savunma mekanizmasıdır.