(Modern insanın yalnızlığını, iletişimsizliğini ve yabancılaşmasını anlatan bir felsefi/psikolojik çığlıktır). İnsanlar aynı evde, aynı yatakta veya aynı şehirde yaşasalar da aralarında korkunç bir empati yoksunluğu, devasa (uçurumlar) vardır; kimse kimseyi gerçekten anlamaz. Ama bundan daha da korkuncu; insanın kendi içindeki o çelişkiler, kendi idealleriyle kendi eylemleri (kendiyle kendi arasında) yaşadığı o bölünmüşlük ve sahteliktir. İnsan hem dışarıya, hem de kendi içine sürgündür.