Laikliğin sadece devleti değil, "dini" de koruyan bir kalkan olduğunu kanıtlayan bu muazzam tarihsel ve siyasi tespittir. Ne zaman ki bir devlet dini kurallarla (teokrasiyle) yönetilmeye başlarsa; siyasetin o kirli, çıkarcı, rüşvetçi ve kanlı doğası anında dinin üzerine yapışır. Yönetenler kendi hatalarını ve hırsızlıklarını "Tanrı'nın emri" diyerek maskelemeye başlarlar. Sonuç olarak; halk o sömürücü yönetimden nefret ettikçe, aslında (farkında olmadan) "dinden" nefret etmeye başlar ("din çürür"). Ve akıl yerine dogmalarla yönetilen o devlet de kaçınılmaz olarak ("devlet çöker") yıkılır. Tarihin en tartışmasız şifresidir.