(Theodor Adorno veya Frankfurt Okulu'nun "Kültür Endüstrisi" felsefesini yansıtan) modern kapitalizmin, insanın boş zamanını bile nasıl değersizleştirdiğini anlatan çok acı bir sosyolojik tespittir. Sistem, insanları fabrikalarda veya plazalarda her gün deli gibi ("mutlak" olarak) çalıştırır ve tüketir. İşten çıkan o yorgun insanın, felsefe yapacak, okuyacak veya sanata ayıracak bir mecali kalmaz. Yazar; insanın iş dışındaki o kısıtlı "boş vaktinin", artık kendini geliştirmek için değil, sadece televizyon izleyerek, uyuyarak veya uyuşarak "zamanı öldürmek" için kullanılan anlamsız bir boşluğa dönüştüğünü hüzünle itiraf eder.