(Milan Kundera'nın "Yavaşlık" kavramını veya modern tüketim çağını/kapitalizmi eleştiren) hız, stres ve "hiperaktivite" tutkusuna verilmiş o acı biyolojik ve ruhsal faturadır. Modern sistem insana "Daha çok çalış, daha çok gez, hızlı tüket, anı yaşa, hiçbir şeyi kaçırma (FOMO)" diye bağırır. Oysa yazar; o anlamsız hızın (trafiğin), sadece insanın kalbini yorduğunu, ruhsal sindirimini yok ettiğini ve bir şeyleri yaşamak uğruna bedeni (ve ruhu) çok daha erken bir tüketime ("hızlı bir ölüme/çöküşe") sürüklediğini o acımasız biyolojik mantıkla fısıldar.