Bu söz, toplumsal hiyerarşinin ve güç savaşlarının görünmeyen kurbanlarını odağına alan, sosyolojik ve psikolojik derinliği son derece yüksek bir tespittir. Efendiler olarak sembolize edilen egemen sınıflar veya güç sahipleri arasındaki çatışmalar, asıl yıkıcı etkisini bu kavganın uzağında olan ve hiçbir karar mekanizmasına dahil edilmeyen alt sınıflar üzerinde gösterir. Siyasi, ekonomik ya da sosyal boyuttaki her büyük sarsıntı, en çok tabandakilerin hayatını sarsar.

Psikolojik açıdan titreyen kaküller, yalnızca fiziksel bir korkunun değil, güvencesizliğin ve başkalarının hırsları yüzünden bedel ödeme kaygısının simgesidir. Felsefi olarak gücün merkezkaç kuvveti, çeperdekileri her zaman daha şiddetli savurur. Kararları alanların konforlu alanlarında başlattığı kavgalar, bağımlı konumdaki insanların hayatında fırtınalara yol açar. Bu aforizma, egemenlerin ihtiraslarının ezilenlerin dünyasındaki sarsıcı yankısını özetler.