(Muhtemelen Falih Rıfkı Atay veya İlber Ortaylı gibi bir tarihçiye ait) I. Dünya Savaşı'nın en büyük kırılma anlarından birini anlatan tarihi ve ironik bir tespittir. 1917'de Çarlık Rusya'sı savaşı kazanmak üzereydi ve müttefikler İstanbul'u onlara vaat etmişti. Ancak o sırada Lenin'in Bolşevik Devrimi patlak verdi, Rusya kendi iç savaşına düştü ve savaştan (ve İstanbul sevdasından) çekildi. Yazar, Türkiye'nin o felaketten (İstanbul'un işgalinden) tesadüfen kurtuluşunu; Lenin'in (farkında bile olmadan) Türkleri büyük bir yıkımdan kurtardığını ve bu yüzden ironik de olsa ona bir minnet ("büstünü koymak") duyulabileceğini mizahi bir dille anlatır.