Toplumsal ikiyüzlülüğü, sansürü ve "gerçeğin" o korkutucu doğasını ifşa eden inanılmaz zekice ve edebi bir metafordur. Bir şirketteki yolsuzluğu, bir evlilikteki ihaneti veya siyasetteki bir yalanı (gerçeği) kapalı kapılar ardında (kasabada) fısıltı gazetesiyle herkes bilir. Ancak o gerçeği uluorta, herkesin içinde ("sokakta") dile getirmek, o kurulu sahte düzeni bozacağı ve tepki çekeceği için büyük bir cesaret gerektirir. Bu yüzden herkesin bildiği o çıplak gerçeğe kimse sahip çıkmaz, herkes onu görmezden gelir ve ona ("selam vermekten") kaçar. Hakikatin nasıl yalnız bırakıldığını anlatan kusursuz bir örnektir.