İnsanın "sözlerine" değil, doğrudan eylemlerine (fedakârlığına/ödediği bedele) bakmayı emreden çok gerçekçi ve ölçülebilir bir ahlak terazisidir. Bir insan "Seni çok seviyorum" veya "Bu işi çok istiyorum" diyerek sayfalarca süslü laf edebilir. Oysa yazar; o isteğin (veya aşkın) sahte mi yoksa gerçek mi ("değerli") olduğunu anlamanın tek yolunun; o kişinin o yoldaki zorluklar (parasızlık, hastalık, mesafe) karşısında pes edip etmediğine ("o engelleri aşıp aşmadığına/ödediği bedele") bakmak olduğunu, lafın değil eylemin (kan ve terin) gerçek değeri ispatlayacağını rasyonelce kükrer.