(Psikolojinin temel kuralını ve pedagojinin o en koruyucu uyarısını vatanseverlik metaforuyla birleştiren muazzam bir tespittir). İnsanın hayatı boyunca nereye giderse gitsin, aslında hep "çocukluğunda yaşadığı o anıların, travmaların veya sevginin" sınırları içinde yaşadığını anlatır (insanın anavatanı çocukluğudur). Bu yüzden yazar yetişkinlere; çocuklarınıza bağırarak, şiddet uygulayarak veya onları sevgisiz bırakarak (vatanından mahrum etmeyelim); o çocukların gelecekte sığınacakları o en güvenli ve temiz vatanı, yani ruhsal sığınaklarını kendi ellerinizle işgal etmeyin uyarısını yapar. Çocukluk, insanın ömrü boyunca yaşadığı tek ülkedir.