Bu çarpıcı halk deyişi, kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir insanın ulaştığı o tehlikeli ve korkusuz boyutu özetler. İnsan, genellikle hayatta kalmak, sahip olduklarını korumak veya statüsünü sürdürmek için otoriteden, düşmanlardan veya kurallardan korkar. Ancak her şeyini yitirmiş, ruhsal veya maddi olarak dibe vurmuş (ölmüş) bir birey için dışarıdan gelebilecek hiçbir tehdidin (kurttun) caydırıcılığı kalmamıştır. Bir ceza veya kayıp korkusu olmayan insan, her şeyi yapabilecek kadar özgürleşmiş demektir. Bu söz, çaresizliğin içinden doğan o mutlak ve tehlikeli cüretkârlığı çok güçlü bir metaforla anlatıyor.