Tiyatronun tanımını ve sanatsal işlevini muazzam bir metaforla anlatan estetik bir felsefedir. Hayat, dışarıda çok geniş, dağınık, anlamsız ve kontrol edilemez bir şekilde akıp gider. Ancak tiyatro; o sonsuz ve kaotik hayatın içinden en çarpıcı, en acı veya en gerçek bir anı alıp, o sahnenin (mikâp/küp) dört duvarı arasına sıkıştırarak, seyircinin o gerçeği bütün çıplaklığıyla görmesini (kapana kıstırır gibi) ve onunla yüzleşmesini sağlar. Tiyatro, hayatın damıtılıp bir kutunun içine hapsedilmiş, kaçış olmayan o en yoğun ve yüzleştirici halidir.