Dindeki şekilciliğe, bağnazlığa ve hurafelere (özellikle "Sakal-ı Şerif" veya benzeri kutsal eşya tapınıcılığına) yöneltilmiş o muazzam, aydınlanmacı İslami felsefe aforizmasıdır. Yazar; İslam peygamberinin asıl mirasının fiziksel parçalar (kıl, hırka, eşya) olmadığını; O'nun insanlığa bıraktığı asıl ve tek kutsal mirasın adalet, düşünme yetisi, ahlak ve Kur'an'ın mantığı ("akıl") olduğunu savunur. Dini bir "eşyaya" veya "ritüele" tapınma aracı haline getiren cahil kalabalıklara, asıl kutsalın düşünmek ve ahlaklı olmak olduğunu tokat gibi çarpan eşsiz bir uyarıdır.