Kuvvetler ayrılığının ve yargı bağımsızlığının en sade, en pratik kuralıdır. Adaleti dağıtan yargıçların, ülkeyi yöneten siyasilerle hiçbir ahbap-çavuş ilişkisi, özel dostluğu veya telefonla aranıp emir alınacak bir samimiyeti (telefon rehberinde yer alması) olmamalıdır. Siyasetin yargıya karıştığı yerde adalet ölür.