Bilimin evrensel ve nesnel gücü ile inancın psikolojik sığınağı arasındaki çelişkiyi mizahi ve zekice bir dille anlatır (genellikle Pandemi döneminde popüler olmuştur). Küresel bir felakette (virüs) milyarlarca insan kendi inandığı tanrıdan dua ile mucize bekler ama o mucize gökten asla inmez (hiçbiri dönüş yapmadı). Sonunda o hastalığı insanlığın zekası, deney tüpleri ve laboratuvarlar (bilim) çözer; ancak insanoğlu yine dönüp o laboratuvara değil, yine gökyüzüne (kendi tanrısına) teşekkür eder. Bilim çalışır, din krediyi alır.