Kelebek etkisinin iyilik/erdem versiyonunu ve kişisel gelişimin (karma felsefesinin) o pozitif döngüsünü anlatan saf, umut dolu bir tespittir. İnsanlar dünyayı değiştirmek için kahraman olmaları veya devasa servetler harcamaları gerektiğini düşünürler. Oysa bir sokak köpeğine su vermek, birine kapıyı tutmak veya bir çocuğu gülümsetmek (küçük iyilikler) sadece dışarıdaki "dünyayı" güzelleştirmekle kalmaz. Yazar; dışarıya verilen her o pozitif enerjinin, aslında insanın kendi vicdanını yıkayan, onu içsel olarak zenginleştiren ("daha iyi bir ben" yapan) görünmez bir bumerang (kendi kendini iyileştirme) olduğunu anlatır.