Travma psikolojisinin (veya Logoterapinin) insanın geçmişindeki o onarılmaz yaraları ("acı veren anıları") nasıl tedavi edeceğine dair sunduğu o en şefkatli, sıcak ve bilimsel "ilaç" formülüdür. İnsan tecavüze uğramış, iflas etmiş veya savaş görmüş olabilir; o anıyı beyinden silmek imkânsızdır. Ancak yazar; o yaralı kişinin, bugünkü hayatında onu gerçekten anlayan bir dost, koşulsuz loving bir eş veya uğruna yaşayacağı bir amaca ("anlam dolu sağlam bağlara") sarıldığında; o yeni sevginin/güvenin, geçmişteki o korkunç karanlığı yavaş yavaş "iyileştirecek/etkisiz kılacak" bir panzehir olduğunu müjdeler.