Sosyal medyanın, onay bağımlılığının ve "elalem ne der" korkusunun altında ezilen modern insana verilmiş, omuzlardaki devasa yükü alan o babacan, ferahlatıcı tavsiyedir. İnsanlar, toplumda (veya ilişkilerinde) sevilmek ve mükemmel görünmek ("beğenilmek") için kendilerini o kadar kasarlar ve maskeler takarlar ki, sonunda kendi hayatlarını kaçırırlar. Yazar; dünyanın seni sevip sevmemesinin senin elinde olmadığını, bu zoraki vitrin çabasının ruhu çürüttüğünü söyler. Herkesin onayını almaktan vazgeçip o beklenti hapishanesinden çıktığın an, asıl "rahatlamanın" ve gerçek özgürlüğün başlayacağını öğütler.