İletişimsizliğin ve insanın elindekinin kıymetini bilmemesinin acı bir özetidir. Çoğu insan, yanındaki kişinin değerini, onun fikirlerini veya sevgisini o kişi oradayken asla fark etmez, her şeyi sıradan görür. Ancak o insan hayatından tamamen çıktığında (terk ettiğinde), onun boşluğu öyle bir tokat gibi çarpar ki; (anlamanız için) kaybetme korkusu ve yokluk, en sağır insanlara bile o kişinin değerini zorla öğretir. Varlığı anlaşılmayanın yokluğu acıtır.