Bu söz, esaretin altın kafeslere konulsa bile esaret olmaktan çıkmayacağı gerçeğiyle yüzleştirir insanı. Bir sistemin, otoritenin veya kişinin egemenliği altında yaşarken, o gücün size iyi davranması veya sizi takdir etmesi, özgürlüğünüzün elinizden alındığı gerçeğini değiştirmez. Konforlu veya övgü dolu bir bağımlılık, sadece zihnin köleliğe alışmasını sağlar. Gerçek özgürlüğün onayı, bir başkasının lütfuyla değil, insanın kendi iradesine ve kararlarına sahip olmasıyla ölçülür.