Bu melankolik söz, insan doğasının zaaflarına ve hayal kurma ihtiyacına işaret eder. İnsan, ne kadar tecrübe kazanırsa kazansın veya ne kadar yara alırsa alsın; her yeni başlangıçta, her yeni insanda veya umutta o "bu sefer farklı olacak" yalanına (illüzyonuna) inanmaya devam eder. Çünkü aldanmak, aynı zamanda umut etmenin ve hayata tutunmanın en temel ve kaçınılmaz bedelidir. İnsan, kendi yarattığı güzel yalanlara inanmadan yaşayamaz.